Core-satellite is een methode voor het structureren van portefeuilles, die grotere duidelijkheid verschaft met betrekking tot de risico- en winstdoelen en kostenbeheersing. De methode biedt een raamwerk waarbinnen vermogensspreiding kan plaatsvinden met grotere duidelijkheid en efficiency dan het geval is bij portefeuilles met een 100% vermogensspreiding uit actief beheer. Tegelijkertijd bieden core-satellite structuren voldoende bewegingsvrijheid voor actieve beleggers.

• Solide kern: dit aandelenbezit voor de lange termijn met laag risico vormt de basis van de portefeuille en bepaalt het merendeel van de vermogensspreiding.

• Satellietelementen: deze zijn kleiner dan de kernelementen (core) en worden gebruikt voor het verkrijgen van extra opbrengsten voor de portefeuille door blootstelling aan strategieën of activa met een grotere risico/rendementsverhouding.

De populairste core-satellite portefeuille maakt gebruik van geïndexeerde beleggingen voor het opbouwen van de kernposities. Actief beheerde satellietelementen worden vervolgens toegevoegd voor deelname aan markten en vermogensbeheerders die waarschijnlijk meer winst zullen opleveren.

Core-satellite portefeuilles kunnen ook een andere vorm aannemen, zoals het gebruik van geïndexeerde satellieten voor een grotere risico/rendementsverhouding of het introduceren van actieve beheerders met een laag risico in de kern.

Grote institutionele beleggers kiezen steeds vaker voor beleggingsstrategieën zoals "liability-driven" beleggen, wat vereist dat de portefeuilles doorzichtiger zijn voor wat betreft de oorsprong van beta(volatiliteit) en alfa (opbrengsten die hoger zijn dan de markt). Core-satellite portefeuilles zijn een ideale methode voor het scheiden van beleggingen die beta genereren uit indexfondsen en van beleggingen die zuivere alfa genereren, zoals hedgefunds.

De voordelen van core-satellite structuren

• Realiseren van een strategische richting: toewijzen van verschillende functies aan de actieve en geïndexeerde componenten van een portefeuille verduidelijkt de oogmerken en risico's en kan duplicatie van of tegenstrijdigheid met de activiteiten van beheerders voorkomen.

• Risicobeheersing: een core-satellite strategie zorgt voor een comfortabeler en beter meetbaar risico in vergelijking met portefeuilles die bestaan uit actief beheerde fondsen en individuele effecten.

• Kostenbeheersing: met kernbeleggingen kunnen door gebruik van indexering op lange termijn de kosten aanzienlijk worden gereduceerd, terwijl gestreefd wordt naar eenvoudige marktopbrengsten.

• Grotere transparantie: met geïndexeerde componenten weten beleggers wat hun aandelenbezit is en kunnen ze stijlafwijkingen voorkomen, terwijl meer tijd beschikbaar is om zich te richten op het identificeren en volgen van actieve beheerders welke echte marktwaarde toevoegen.

Creëren van core-satellite portefeuilles

Veel, zo niet de meeste, grote institutionele beleggers maken gebruik van een core-satellite benadering voor een efficiëntere uitvoering van hun beleggingsstrategie. Het "actieve risicobudget" wordt gewoonlijk in hoofdzaak gebruikt om de mix te bepalen van de kern- en satellietbeleggingen