Als u actief belegt, kunt u dat op 2 manieren doen. U koopt beleggingsfondsen die er een actief beleid op nahouden of u belegt zelf in individuele fondsen (of via een vermogensbeheerder).
Als u in individuele fondsen belegt, zult u, om de risico’s te beperken, spreiding moeten aanbrengen over een behoorlijk aantal aandelen of obligaties. Elke keer dat u koopt of verkoopt, wordt u geconfronteerd met provisie.
Wetenschappelijke studies hebben aangetoond dat het merendeel (75%) van de actieve beleggingsfondsen jaarlijks slechter presteren dan de index waarmee zij zich vergelijken (benchmark). Na 10 jaren meten is het getal opgelopen tot 90%.
Het probleem is nu dat het niet mogelijk is om een beleggingsfonds te selecteren dat bij de overgebleven 10% hoort. Er bestaat namelijk geen correlatie tussen de prestaties in het ene of het andere jaar.
De belangrijkste oorzaak van de tegenvallende opbrengsten zijn de kosten van actief beheer. Ook beleggingsfondsen hebben transactiekosten en berekenen managementfee’s en dergelijke. Deze worden ten laste van het fondsvermogen en dus het resultaat geboekt.
De wetenschap verwoordt dit als volgt:
Eenvoudige marktberekening
“Indien behoorlijke meting plaatsvindt behoort de prestatie van de gemiddelde actief beheerde dollar, na aftrek van kosten, achter te blijven bij die van de gemiddelde passief beheerde dollar. Empirische analyses die dit principe lijken te weerleggen zijn het gevolg van incorrecte meting.”
Bill Sharpe, Nobelprijswinnaar 1990 .Er moet worden benadrukt dat Bill Sharpe de gemiddelde actieve performance vergelijkt met de gemiddelde passieve (geïndexeerde) performance. Sharpe stelt niet dat indexfondsen altijd een betere prestatie leveren dan actieve fondsen. Zijn argument hiervoor kan als volgt worden samengevat:
- Een index vertegenwoordigt de totale performance van alle beleggers (actief en passief) die in de markt beleggen.
- Beleggers zullen gemiddeld een rendement behalen dat overeenkomt met de index, verminderd met andere kosten en honoraria.
- Succesvolle indexbeheerders volgen de index zeer nauwkeurig (vóór aftrek van kosten) en berekenen kosten die aanzienlijk lager zijn dan die van actieve beheerders.
Deze factoren leiden tot een onvermijdelijke logische conclusie: op lange termijn leveren indexfondsen een betere prestatie dan de gemiddelde beheerder, zowel in stijgende als dalende markten. Het verschil in performance tussen indexfondsen en de gemiddelde beheerder behoort overeen te komen met het verschil in de transactiekosten plus het verschil in honoraria.
De historische prestatie zal niet noodzakelijkerwijs worden herhaald en is geen indicatie van toekomstige prestaties.
De koersen van beleggingen (die kunnen worden verhandeld op beperkte markten) kunnen zowel stijgen als dalen en het is mogelijk dat de belegger niet het gehele belegde bedrag terug krijgt. Uw inkomsten zijn niet gegarandeerd en kunnen flucturen.
