De communicatie met een aanbieder van investeringen kan indicatoren bevatten dat het over frauduleuze praktijken gaat. Voor de investering probeert de aanbieder een professionele uitstraling te creeren, zonder een werkelijke onderbouwing van zijn betrouwbaarheid. Na de investering dient een frauduleuze aanbieder verklaringen te geven voor verliezen, misgelopen betalingen en de klant warm houden voor nieuwe producten.
Voor investering:
- Het toepassen van agressieve verkoopmethoden.
Het ongevraagd direct benaderen van potentiële cliënten. Dit kan telefonisch (cold calling), per e-mail (spamming) of op een andere wijze. - De aanbieder presenteert zich als nieuwkomer op de Nederlandse of Belgische markt.
- Suggereren van toezicht.
De aanbieder geeft aan geregistreerd te zijn, onder toezicht te staan van een toezichthouder of een vergunning te hebben, maar in werkelijkheid ontbreekt een inschrijving bij een toezichthouder of is een vergunning afgegeven voor andere doeleinden. Ook suggereert de aanbieder toezicht door te melden dat een prospectus is gedeponeerd.
- De aanbieders gebruiken namen die klinken als, of lijken op namen van bekende, grote, goed bekend staande of vertrouwenwekkende organisaties.
- De aanbieders maken gebruik van dure brochures en documenten die lijken op prospectussen waarbij ingewikkeld jargon wordt gebruikt en die professionaliteit, legaliteit en legitiem handelen naar de cliënt toe moeten uitstralen.
- De aanbieders adviseren de cliënt om hun bedrijf, evenals het aangeboden financiële product, te onderzoeken. Hierbij wordt verwezen naar fraaie websites.
- De aanbieders bieden de cliënten de tijd om na te denken over het investeringsaanbod alvorens zij weer contact opnemen, waarmee een bonafide indruk wordt gewekt.
- De aanbieders geven aan geïnteresseerd te zijn in een duurzame relatie met de cliënt.
- De aanbieders verbinden door, of wenden dit voor, naar hoger in de organisatie werkzame senior medewerkers om de cliënt de indruk te geven belangrijk te zijn. De senior medewerkers doorlopen vervolgens het verdere verkooptraject.
- De aanbieders stellen lokale referenties beschikbaar die de rechtmatigheid van hun handelen of het succes van het financiële product kunnen bevestigen.
- De aanbieders beweren contacten te hebben met bekende lokale en/of internationale bedrijven (accountants, advocaten, belastingadviseurs).
- De aanbieders vragen de cliënten om een bankverklaring, waarin wordt aangegeven dat er voldoende middelen op de rekening beschikbaar zijn en dat deze “clean, and of non-criminal origin” zijn en dat er geen hypothecaire verplichtingen tegenover staan.
- De aanbieders maken gebruik van professioneel ogend briefpapier. Hierop staan echte adressen en bedrijfsgegevens vermeld. Deze adressen/bedrijfsgegevens zijn niet van hen. Ook komt het voor dat valse adressen worden gebruikt.
- Voor de sceptische cliënt wordt begrip getoond. De cliënt wordt daarom verzekerd dat diverse veiligheidsmaatregelen zijn getroffen om het financiële product te beschermen tegen verliezen. Enkele voorbeelden hiervan zijn:
- De toezegging dat er een schriftelijke overeenkomst beschikbaar zal worden gesteld.
- De ingelegde gelden zullen gedurende de transactie op de rekening van de investeerder blijven, waarbij alleen de investeerder de beschikking heeft over deze gelden.
- De transacties zullen worden afgehandeld door de ‘bekende top’ van hoog aangeschreven banken.
- Beweerd wordt dat het financiële product al geruime tijd wordt aangeboden, maar dat vanwege de geheimhoudingsovereenkomst geen referenties kunnen worden gegeven. Het kennen van ‘insiders’ en het onderhouden van een sterke band van de aanbieder met de cliënt is de sleutel tot succes.
Na investering:
- De intensiteit van de contacten van de aanbieder met de belegger neemt af.
- De aanbieder is moeilijk bereikbaar.
- Het maken van een afspraak op kantoor is niet mogelijk.
- De aanbieder is niet meer bereikbaar op het bekende adres of via het bekende telefoonnummer.
- Afspraken en termijnen worden overschreden dan wel worden omzeild met een lucratiever aanbod.
- Benadeelde beleggers worden opnieuw benaderd door mensen van een andere organisatie of door iemand die zegt van een gerenommeerd bedrijf te zijn. Deze deelt de belegger mede dat er een koper is voor zijn financieel product. Deze koper wil zelfs meer betalen dan de belegger er zelf voor heeft betaald. De inmiddels wantrouwende belegger vraagt doorgaans om een bankgarantie. Dat wordt gehonoreerd, maar vervolgens eist de koper ook een garantstelling van de (gedupeerde) belegger op een bankrekening. Zodra die wordt gestort, verdwijnt het geld. Dit is een Suckers List.
- Rendementen worden niet uitbetaald.
Smoezen & Trucs
- Na verloop van tijd worden beleggers overgehaald om ‘risicoloos’ vreemd vermogen om te zetten in risicodragend eigen vermogen.
- De zwendelaar heeft zich ingedekt tegen wanprestatie en overmacht.
- Er is sprake van een geheimhoudingsclausule
- Gelden mogen niet afkomstig zijn uit criminaliteit: “good, clean, clear funds of non-criminal origin” soms tevens “non-terroristic origin”.
- Gelden en bedrijfsvoering worden overgemaakt naar het buitenland.
- Er worden slechts kosten berekend over de gerealiseerde winsten.
- Er moet worden bijbetaald vanwege ontstane marginoverschrijdingen.
- Talloze uitvluchten vanwege overmacht zoals softwareproblemen, restrictieve maatregelen bij overheden, of journalisten die de markt kapot hebben gemaakt.
- Een verwevenheid van binnen- en buitenlandse rechtspersonen.
- Het spreiden van de fraudeconstructie over meerdere rechtspersonen.
- Het geld zit geblokkeerd in het buitenland.
- De bedrieger zegt bedrogen te zijn door een (buitenlandse) zakenpartner.
- De zwendelaar presenteert zichzelf als slachtoffer.
- Er mag zo weinig mogelijk worden gesproken; zeker niet over de telefoon.
- CIA en FED leggen telefoontaps.
- Ziektes en natuurrampen.
